Triple A brengt Nashville naar Nederland

De BLOG is terug van vakantie! Na een heerlijke tijd in Schotland gaan we weer over tot de normale orde van de dag, dus dat betekent dat het werk inmiddels weer is opgepakt maar ook dat ik weer thuis ben bij Countryland. Deze keer een bijdrage daags na de uitzending, omdat ik door het bezoeken van de Ballonfiesta Barneveld op vrijdagavond, overigens met een deel van het Countryland team, en de geluidstest in de nieuwe locatie van Countryland Sessions op zaterdagmiddag geen gelegenheid had om eerder te schrijven.

De uitzending van gisterenavond bracht weer een zeer gevarieerde keur aan artiesten en muziek. Een belangrijke bijdrage werd geleverd door onze gaste Anna Banning, sinds vorig jaar de eigenaresse van en drijvende kracht achter Triple A. Met haar agency heeft Anna als doel om artiesten uit Nashville, met name de vaak nog onbekende maar wel zeer talentvolle onder hen, voor het voetlicht te brengen en naar Europa te halen. Ze kijkt daarmee verder dan de artiesten die bekend worden door het uitvoeren van songs, ook het verhaal er achter, dus dat van de songwriters, wil ze veel meer op de voorgrond brengen. Credit where credit’s due, want zonder songschrijvers valt er uiteraard weinig te zingen.

Naast het verhaal van haar bedrijf heeft Anna een aantal songs geselecteerd voor de uitzending. Songs die voor haar een speciale betekenis hebben. En dan blijkt dat je op artiesten komt die je normaal gesproken niet snel zal horen in een country programma. Want wie wist bijvoorbeeld dat Sir Elton John ooit een country album heeft gemaakt? Beluister het programma en geniet van de verhalen die Anna vertelt over haar muziekkeuzes!

Uiteraard komen we Anna in de toekomst vaker tegen. De samenwerking die we zijn aangegaan betekent dat de artiesten die zij naar Nederland haalt ook bij Countryland op bezoek zullen komen. Eerder dit jaar al hadden we Jesse LaFave en Rachel Reese live in de studio, ook een act die op het roster van Triple A staat. En al heel snel, eind september, zullen we Sean Ryan ontvangen. Ook voor volgend jaar zijn er inmiddels al wat namen bekend!

Terugkijkend op mijn reis naar Schotland hebben we aandacht besteed aan John Prine. In Glasgow had ik de mogelijkheid om een optreden bij te wonen, waar ik enorm van heb genoten. In een vorige BLOG was dat al te lezen.

Een bijzonder leuke ontmoeting had ik op de reis terug naar huis, in het vliegtuig. En dat leidde weer tot de keuze van de song Cotton Eyed Joe van The Tuttles with AJ Lee, met name vanwege het clawhammer banjospel van Molly Tuttle. Voor het verhaal hierachter moet je echt even de uitzending beluisteren.

Na weer een heerlijke uitzending kijk ik uit naar volgende week, wanneer we de opname van Countryland Sessions maken met The Old Ditch Riverhoppers. De laatste keer in onze vertrouwde Huuskamer van de schaapskooi in Stroe, helaas. Vanaf oktober zitten we in de nieuwe locatie in Barneveld.

De uitzending van gisterenavond verschijnt binnenkort op Uitzending Gemist.

Fijne zondag!

Veluwe FM Logo

Advertenties

John Prine laat Kelvingrove bruisen

Live muziek, buiten, in de regen. Als je het mij zo zou vragen, dan zou ik zeggen dat ik daar niet enthousiast van zal worden. Na vanavond moet ik die mening herzien.

Zoals eerder deze week gezegd zou ik mijn best doen om tijdens mijn verblijf in Schotland iets met muziek te doen. Er valt dan ook genoeg te beleven, Glasgow kent vele tonelen en toneeltjes en er is elke dag genoeg van muziek te genieten.

Op het toneel van de Kelvingrove Bandstand, een openlucht theater in het Kelvingrove Park, staan de hele maand augustus vele grote namen geprogrammeerd. Vanavond was dat John Prine. Het voorprogramma werd verzorgd door John Moreland.

Moreland is een singer-songwriter uit Tulsa, Oklahoma. Als tiener begon hij muziek te maken. Hij begon te spelen in lokale punk en hardcore bands. Maar na het horen van werk van Steve Earle maakte hij de overstap naar folk. Guy Clarke en Townes van Zandt zijn ook van invloed geweest op zijn werk.

John Moreland (rechts)

Na een akoestische set van John Moreland nam John Prine bezit van het podium. En hoe! De wat kleine, gedrongen, inmiddels ook oudere man liet zich gelden. Het publiek in het inmiddels volgelopen amfitheather raakte in extase van de zang en van de muziek van Prine’s band. Wat daarbij hielp was een perfect geluid, iets wat bij een optreden in de buitenlucht best een uitdaging is.

John Prine met zijn band

Veel bekende nummers werden ten gehore gebracht. Ouder werk, maar ook songs van zijn nieuwste album. Hier een fragment van de song Summer’s End.

Dat de regen op een gegeven moment zo goed als gestopt was merkte ik niet eens meteen op, zo ging ik op in het optreden. Maar volgens mij gold dat wel voor meer mensen.

Na een optreden van bijna twee uur volgde een enorme staande ovatie. Dik verdiend, want de oude John Prine, misschien niet meer zo bij stem als hij in zijn jongere jaren is geweest, heeft toch een kwalitatief hoogwaardig en entertainend optreden afgeleverd.

Ik kijk terug op een fantastische avond!